Winst in de stroppenloop

Aangezien het vat na het BK niet af was, keek ik eens naar de loopkalender, ik had nog wel zin in één of andere stratenloop. Vrijdagavond was er de Stroppenloop in Gentbrugge, dus die kon ik makkelijk "meepikken" na het werk.

Ik stond in feite goed fris aan de start, na maandag en donderdag gerust te hebben, op dinsdag 9k gelopen en op woensdag 80k gefietst (in groep aan hoog tempo).

12k op het menu, maar de start was gelijktijdig voor de lopers die voor 3 en 6k kozen. Er werd dan ook als gekken gestart, maar ze vielen wel veel sneller stil dan in een duatlon :-) Na de eerste ronde van 3 k liep ik zo'n 10 meter achter 2 concurrenten van de 12k, Geert Goddeeris en Wim De Bois.

Ik haalde ze bij en toen een loper van de 6k versnelde (een beginnend talent met de naam Abdi Bashir uit Somalië) ging ik mee in diens spoor. Mijn concurrenten dachten verkeerdelijk dat ik ook de 6k liep en pikten niet in : big mistake voor Goddeeris want die kon me allicht wel volgen.

Volgens de aanwijzingen van de begeleidende motard liep ik stilletjes aan verder uit, 50 meter halfweg en 100 meter na 9k bij het ingaan van de laatste ronde. De motard zei dan plots dat het gaatje nog 40 meter was (!), gelukkig had ik op mijn eigen tempo gelopen zodat ik nog kon versnellen tijdens de laatste anderhalve kilometer, tot mijn verbazing ging dat zelfs nog heel vlot, zalig is het dat het geen pijn doet om in 't rood te lopen.

Zonder die versnelling was ik eraan geweest, want Goddeeris finishte op amper 8". Een mooie overwinning dus, want die Goddeeris is beslist geen panenkoek.

Mijn gps gaf 11.8k aan in 38'49, goed voor 3'17/km. Uitslag : https://users.ugent.be/~pdevuyst/uit07/slg25mei.pdf

BK Duatlon te Hollain

Op 19 mei ging het Belgisch kampioenschap door te Hollain/Antoing. Gezien de voorbije resultaten kwam ik voor een plaats in e top 10. De Belgische "wereld"top was immers aan de slag in het WK in Hongarije, Jurgen Dereere haalde daar trouwens de zilveren medaille binnen. Waar de organisatie het haalde om niet alleen van datum te veranderen maar dan ook nog eens de dag van het WK te kiezen, is wellicht voor weinigen duidelijk...

Soit, bij afwezigheid van de toppers zat een top 10 plaats er dus wel in. Topfavorieten Koen Maris en Kris Coddens zouden er een mooie strijd van maken, ware het niet dat Kris ziek was geweest en bijgevolg al vroeg in de wedstrijd moest opgeven.

Voor mezelf verliep de wedstrijd in feite heel voorspelbaar en ook wel zoals gehoopt : een pak meters verliezen in de eerste honderden meters, om dan geleidelijk op te schuiven en na 1 km mijn plaats in te nemen. Een eerste groepje van zo'n 6 man ging een stuk te snel, maar de eenlingen die daarachter liepen konden we nog inhalen op uitzondering van Jochen Neyrinck.

In mijn groepje was ik het vooral die het tempo aangaf, samen met Bart Verkaemer. Uiteindelijk wisselden we na 10km in 33' met een man of 6, waarbij ploegmaat Benny, de TTLers Beerens en De Vuyst, Bernus Geerinckx en de jonge Waal Choteau.

Na een goede wissel trok ik meteen goed door om eventuele ballast overboord te gooien, Benny was immers goed mee. Het bresje werd echter gedicht door Bart Verkaemer. Deze zou trouwens nog verschillende keren gaten dichtrijden en zo vooral de TTL'ers telkens terugbrengen. Zo ook op het eerste lange stuk vals plat, waar we Jochen Neyrinck bijhaalden.

U hoort het al, niemand slaagde erin om weg te rijden, en omdat de samenhorigheid niet ideaal was en ook het parcours met zijn vele bochtige passages zich niet leende tot vlot ronddraaien, konden we niet naderen op de groep voor ons, die voor plaats 2 reed achter Koen Maris, die was gaan vliegen van in de eerste fietskilometer !

Meer nog, op 4 km van de wissel bracht Sottiaux nog een vijftal anderen tot in ons spoor. Deze groep bleef dan samen en met een klein peloton doken we de wissel in. Opnieuw verloor ik bij de start wat terrein maar al snel begon ik op te schuiven en na 1,5km lopen liep ik (zoals later zou blijken) op plaats 9. Van onze groep liepen enkel Jochen Neyrinck en Frederik Devuyst (die heel snel had gewisseld) nog voor mij en op hen naderde ik niet.

Ik moest heel diep blijven gaan om mijn plek te behouden want Stijn Beerens bleef toch op zo'n 20 meter hangen, maar het lukte. Bijna haalde ik zelfs onverwachts nog de stilvallende Yeray Luxem in, het scheelde ook maar 20 meter...

Koen won uiteindelijk "makkelijk" voor de jonge Waalse triatleet D'Harveng en Johan Schoors. Daarna volgden Boulogne, Maetens, De Vuyst (eerste belofte), Neyrinck, Luxem, ikzelf, Beerens. Nog iets verder Lievens, Hermans en ploegmaat Benny, wiens motor deze keer niet in overdrive raakte, ondanks overschot tijdens de fietsproef.

Hiermee zit het duatlonvoorjaar er op, en ik kan terugblikken op constante prestaties op een behoorlijk niveau : 5e in Oostende, 4e in Geluwe en Ruddervoorde, 11e in Bastendorf (6e Belg) en 9e op het BK (8e Belg).

Debuut op de piste...

Inderdaad, 37 jaar, al een goede 8 jaar aan 't lopen, waarvan toch enkele jaren bij Vlierzele Sportief, en nu pas een eerste maal op de piste. Ik werd opgetrommeld omdat de club blijkbaar geen alternatieven had...

Nu goed, toen ik de namen bij de start hoorde afroepen wist ik meteen dat het streefdoel zou zijn om niet laatste te eindigen : Tom Van Hooste, Stijn Van De Velde, Lander Van Droogenbroeck, ...

De eerste kilometer ging zoals gepland, niet te heftig gestart en doorkomst in 3'07 met toch al 2 man achter mij. Twee atleten liepen niet verder weg en na 1800m haalde ik hen in. Misschien had ik even moeten afwachten maar in al mijn enthousiasme ging ik erop en hoopte ik erover te gaan. Eentje moest inderdaad gaandeweg lossen maar de ander bleef (zuchtend ?) in mijn spoor.

In een sprint ben ik sowieso "gejost" dus dacht ik dat de enige taktiek was om zo hard mogelijk te blijven lopen. 9'37 na 3km, meer verval dan ik wou of hoopte. Het goede gevoel van de eerste 2km was ver weg intussen, blijkbaar had ik inderdaad geen al te beste dag, zo'n beetje het gevoel van de hele week trouwens.

De 4e kilometer moest ik wat inbinden, maar op 700m van 't einde kon ik opnieuw een serieuze tand bijsteken. Niettemin kreeg ik mijn tegenstander er niet af, dan maar sprinten vanaf de laatste 300m, maar hij kwam er zoals verwacht toch makkelijk over.

Tegenvallende tijd van zowat 16'10 : combinatie van het alleen lopen (de atleten voor ons waren een pak sneller) en een wat minder gevoel. In feite zowat het gevoel van de Sint-Jansloop, waar de eerste kms goed gingen, maar waar het daarna geweldig afzien was.

Ook nu stikkapot aan de meet : diep gegaan !

Deze week toch maar rustig trainen zodat het goede gevoel terugkomt. Enkel op woensdag de gebruikelijke intervaltraining, en dan zou alvast mijn lopen OK moeten zijn voor 't BK. Vorige week heel weinig gefietst maar ik denk niet dat ik op dat punt een terugval moet vrezen als ik nog een paar rustige trainingen inlas.

Duatlon Bastendorf (Lux)

Met een 11de plaats (en 6de Belg) kan ik eindelijk eens tevreden terugblikken op een Luxemburgse duatlon. Want om de één of andere reden had ik nog nooit een goed gevoel overgehouden aan wedstrijden op Luxemburgse bodem...

We hebben er een leuk weekend van gemaakt door al op vrijdagavond naar Diekirch af te zakken. Met het vorige weekend in het achterhoofd (op zaterdag toen 150km gefietst) vond ik het geen probleem om met Marianne zo'n 3 uur te fietsen op zaterdag. Het wedstrijdparcours eens gereden en dan nog wat andere beklimmingen, jammer dat er aan zee zo geen parcoursen te vinden zijn...

Heel wat onbekende gezichten aan de start, maar veel deelnemers van mijn niveau, dus zou het knokken worden...

Bij het eerste lopen deed ik wat ik mezelf had ingeprent : meteen op eigen tempo lopen en zeker niet forceren. En het loonde, want vanaf de 2de van 5 ronden begon ik stelselmatig op te schuiven om na 32' te fiets op te springen, dik een minuut sneller dan vorig jaar, toen het wel een stuk warmer was.

Aangezien we meteen met een man of 5 bij elkaar kwamen te zitten, dacht ik dat het ideaal zou zijn om de vervelende strook vals plat en met tegenwind zonder al te veel energieverspilling door te komen. Helaas waren mijn 4 kompanen niet bijster sterk en toen ik bij de vierde aflossingsbeurt wat steviger overnam kon niemand mijn wiel houden. Solo verder dus...

Ondertussen waren de atleten voor ons (Nieuwkerk, Maetens en Neirynck hadden bij de wissel zo'n 30" bonus) natuurlijk verder uitgelopen en ik maakte me niet al te veel illusies om hen in te halen. Niettemin vlotte het heel goed op de klim en boven zag ik hen rijden. Toeschouwer Armand Vandersmissen klokte mij af op 40".

In de 2de ronde stond ik er alleen voor, al had ik toch wat steun van een onbekende belofte. Bij het begin van de derde ronde kwam de Fransman Rit aansluiten en samen zouden we de rest van de wedstrijd afwerken. We konden elkaar goed aflossen, ook op de klim.

Na de laatste wissel merkte ik wel dat een vrij grote groep met o.a. Wim Lievens toch nog vrij dicht was genaderd, maar ik voelde mij nog heel goed en wist dat ik stand zou houden. In eerste instantie kon ik wat uitlopen op de Fransman doch hij haalde mij in de laatste kilometer terug in en ik was niet bij machte hem bij te benen. Het leek wel alsof ik niet in overdrive kon gaan. Anderzijds was ik bij de aankomst quasi direct gerecupereerd en ook vandaag voel ik mij fris.

Resultaat : een elfde plaats met enkel sterke kerels voor mij en toch 6de Belg. Koen Maris won ondanks een valpartij, voor Coddens en Huub Maas.

http://www.triathlon.be/uitslagen/2007/view_uitslag.asp?wed_id=12

Duatlon Ruddervoorde

Deel 1 : Aangezien ik een fietsarm weekend achter de rug had omwille van de Sint-Jansloop, vertrok ik 's maandags naar Gent met de fiets in de wagen. 's Avonds dus terug naar zee op de tijdritfiets, die van onder het stof was gehaald met het oog op de duatlon van Ruddervoorde. Ik had best goede benen en ondervond ook weer dat niets sneller gaat op vlakke wegen dan een tijdritfiets. Eén probleem : opnieuw lage rugpijn omwille van de extreme positie, op sommige momenten haast onhoudbaar... De volgende dag opnieuw naar Gent en opnieuw ging het heel vlot, mijn kruissnelheid was heel de tijd 34 à 36 km/u zonder forceren.

Deel 2 : trainen met een topper. Op de fiets heb ik geregeld het gezelschap van Koen Maris, voor atletiektrainingen af en toe Jurgen Dereere. Voorwaar geen slecht gezelschap... Uiteraard heb ik voldoende ervaring om niet te pogen hun tempo te volgen, maar het is niettemin steevast een goede training en het houdt je met de beide voeten op de grond. Laat het er ons op houden dat ik mijn kilometers zo'n 15 sec. "trager" afwerk dan Jurgen (en dan wellicht nog altijd dieper moet gaan dan hem).

Deel 3 : het vorige weekend had mij met wat frustratie achtergelaten. Zo'n mooi weer, en dan wat rondlummelen om mij te sparen voor de loopwedstrijd, om daar vervolgens niet echt goed te presteren. Daarom besloot ik om de Davitamon Classic te rijden met enkele ploegmakkers van wielerclub Douchy. Op donderdag dus maar een rustdag en op vrijdag 40' rustig gelopen.

Deel 4 : Davitamon Classic. 150km, een pak hoogtemeters, prachtig weer, prachtig parcours... Ik nam me voor om nergens te forceren en deed dus niet veel kopwerk. Niettemin werd er meer dan stevig doorgereden door de gebruikelijke tempobeulen van de club. Superbenen had ik niet maar het klimmen ging toch vrij vlot, met als bonus wat extra recuptijd tot ons bendje weer compleet was. In plaats van na de laatste helling rustig richting finish te rijden werd het tempo juist opgeschroefd, de teller stond meer boven de 40 als eronder... Ik was dan ook redelijk versleten na 5 uur en meer dan 30 gemiddeld. Dat beloofde niet veel goeds voor Ruddervoorde, maar ik had mij in elk geval geweldig geamuseerd !

Deel 5 : sleutelen. De Vistapedalen waar ik sedert dit jaar mee rijd, werden zondagmorgen op mijn tijdritfiets gemonteerd. Na vergelijking met de positie op mijn koersfiets bleek dat ik mijn zadel met 4,5 cm moest laten zakken. Het kan niet anders dan dat ik in feite wat te hoog zat dus. Even kort getest, nog eens nagemeten en dan maar hopen dat het in de wedstrijd OK zou zijn.

Deel 6 : de duatlon (inderdaad, ik kom eindelijk terzake ;-). Opnieuw prachtig weer en best warm, maar de NO-wind zorgde voor zuurstof en deze keer had ik niet echt last. Met luie benen raakte ik zoals verwacht niet echt snel op gang tijdens de eerste 5km. Ongeveer halfweg versnelde ik toch wat en in het gezelschap van Michael Dewilde wisselde ik rond de 10e positie. In het rood was ik niet geweest, wat mij hopelijk goede fietsbenen zou opleveren.

Op de fiets voelde ik direct dat er onverwacht veel "jus" in de benen zat. Michael Dewilde stoomde onhoudbaar naar de zege, maar zelf haalde ik snel Wim Lievens in en even later ook Stijn Beerens. In de 2e van 3 ronden kwam de jonge Rob Douwen terug. Hij ging dus nog wat sneller maar dat tempo kon ik wel volgen, uiteraard op zo'n 10 meter afstand. Ook het tempo van een sterkrijdende Van Gompel was net te houden en we haalden ploegmaat Benny Coopmans bij met nog een goede ronde te gaan. Intussen waren we ook op en over Tom Van Driessche en Bart Verkaemer gegaan.

In de laatste ronde kon Van Gompel toch een gat slaan, en zelf haalden we nog net Jochen Neyrinck in aan de wissel. Ik verloor toch weer een goede 5 seconden in de wissel en had dus zo'n 30 meter achterstand op het kwartet Coopmans-Neyrinck-Lievens-Douwen. Blijkbaar stond Van Gompel geparkeerd met krampen.

Ik kwam opnieuw niet zo snel op gang en verloor aanvankelijk wat terrein maar op het stuk vals plat kon ik Lievens en Douwen inhalen. Nu draaide de motor op volle toeren, maar blijkbaar ook die van Benny en Jochen. Ik naderde amper. Met nog 500m te gaan had ik door dat het niet zou lukken en omdat Lievens al een eind achterop was drong ik niet meer aan.

Zodoende werd ik 4de en daarmee ben ik zeer blij. Vooral omwille van het fietsen. Het lijkt wel alsof ik pas nu de juiste positie op mijn tijdritfiets heb gevonden, want mijn rug heb ik niet gevoeld en ik kon veel kracht zetten. Ik miste dus wat scherpte tijdens het eerste lopen maar ik denk niet dat dit veel aan de uitslag zou hebben veranderd.

Blijkbaar is het op zich geen slecht idee om de dag voor een wedstrijd nog flink te trainen, al was het zaterdag natuurlijk van het goede wat teveel...

Sint-Jansloop

't Was afzien gisteren ! Terwijl het in het binnenland al enkele weken regelmatig 25°C is of zelfs meer, is het aan de kust doorgaans niet warmer dan zo'n 16°C geweest. Tot gisteren. Ook al was het in de schaduw misschien "maar" 18 à 20 graden, in de zon en met een licht rugwindje was het naar mijn normen al behoorlijk heet. Zeker in het seizoenbegin is de warmte nooit mijn bondgenoot. Het lijkt dan of ik plots minder energie heb.

Na een nochtans qua uren beperkte trainingsweek voelde ik bij de opwarming al dat er wat minder fut in zit dan gebruikelijk. Ik was van thuis op 't gemak naar de start gelopen, 4km. Er stonden veel goede lopers aan de start, waaronder duatleet Kris Coddens. De start ging dus best snel maar ik trachtte niet te forceren. Na enkele minuten liep ik zo'n 10 meter achter een vijftal, en halfweg de eerste van drie ronden sloot ik aan. Voor dit groepje liepen nog 3 anderen waaronder Coddens en Diaz Rodrigues, die de wedstrijd zou winnen.

In die eerste ronde voelde ik mij prima. De drievoudige "klim" naar de Soldatenberg ging vlot. Bij het begin van de tweede ronde werd er versneld onder impuls van Geert Deruddere, en dat was er voor mij te veel aan. Waar ik Geert vorig jaar telkens achter mij liet, is het dit jaar andere koek, terwijl ik nochtans zelf ook iets sneller loop dan in 2006...

In de hellingenzone van de 2e ronde moest ik wat gas terugnemen, het verschil met de eerste ronde was groot, nu was het al wroeten om bergop te lopen. Wim Mory kwam terug en nam met nog een andere loper zo'n 20 meter. Maar dan vond ik plots, wellicht niet toevallig op het vlakke gedeelte, mijn tweede adem en kon ik het gat dichtlopen en de tot dan aanklampende en op mijn hielen trappende Desaever achterlaten. Enkel Mory kon mee.

Ik dacht dat ik gelanceerd was voor de laatste ronde, maar van de eerste meter bergop moest ik Mory laten gaan. Het liep opnieuw voor geen meter meer en ik moest ook toezien hoe er mij nog iemand inhaalde in de laatste kilometer. Mory nam nog ruim 100 meter, het zegt genoeg.

In finishte als 9de en moest mij toch enkele minuten zetten om te bekomen. Ik hou dus geen al te best gevoel over aan de wedstrijd, zeker als ik zie dat ik 1'20 moest toegeven op Deruddere, terwijl ik in de Hermesloop met "Veloopzwembenen" amper 30" verloor.

Maar blijkbaar zijn hellingen mijn ding niet, ook in de duatlons waar het op en neer gaat tijdens het lopen draait het nooit echt lekker. En voor de rest zullen we het maar op de eerste warmte steken zeker ?

Volgende zondag is er de duatlon in Ruddervoorde en ik vraag me af hoe ze het stayerverbod gaan doen naleven, want na amper 5km lopen zal er bijzonder weinig afscheiding zijn. Vorig jaar was het mijn eerste duatlon en was het 9°C en zonnig, dit jaar zou het 25°C worden...

Een week zonder wedstrijd

Sedert de Veloopzwem heb ik elk weekend een wedstrijd gedaan, maar vorige week stond er niets op het programma. Er kon dus weer eens wat meer volume getraind worden, ook dankzij het goede weer en de extra verlofdag op Paasmaandag.

Zo kon ik mijn fietskilometers eindelijk eens wat aandikken met ritjes van 87 (maandag), 112 (zaterdag) en 106 km (zondag). Zaterdag waren we met TDW op pad langs vlakke wegen, zondag met de "toeristen" al is dat laatste relatief want het gemiddelde van de rit was 33,5 km/u.

Woensdag heb ik voor het eerst sinds lange tijd nog eens op de piste getraind. 10x 400m en dus afzien geblazen, want mijn benen zaten niet echt fris. Telkens in 1'10 - 1'11, dan ging het enkele jaren geleden doorgaans toch sneller. Snelheid moet je dus echt wel trainen ! Ik denk wel dat mijn loopniveau met dergelijke trainingen nog een klein tikje beter kan worden. Ik moest er wel de zere benen bijnemen, zelfs tot zaterdag voelde ik het.

Komende zondag doe ik mee aan de Sint-Jansloop in Oostende, wellicht een vrij zware wedstrijd want dikwijls bergop-bergaf, hoe raar dat ook moge klinken voor een wedstrijd aan zee... Dat betekent dan wel dat er geen lange fietstrainingen op het weekendmenu zullen staan en dat vind ik dan weer wat jammer, maar op de Sint-Jansloop wil ik echt eens met frisse benen meedoen !