Een rustige herfst

Niet veel verandering in de goede zin : de knie lijkt wel aan de beterhand maar jammer genoeg heb ik sedert een aantal weken opnieuw last in mijn bekken, zowat rond de lies, net zoals na de skivakantie. Een verkeerde beweging, half augustus, heeft dit vermoedelijk teweeggebracht.

10 dagen geleden had ik nog eens geprobeerd te lopen en de knie wilde best mee, maar er was een voortdurende lichte pijn in de lies.

Rusten (ik fiets nog op woensdag en in 't weekend) lijkt niet echt te helpen, of anders moet er maar wat meer tijd overgaan zeker ?

Soit, het fietsen gaat best en ik heb me al 2x geamuseerd op een MTB-tocht, maar ik mis het lopen toch, zeker nu bij dit ideale loopweer...

Geen nieuws, goed nieuws ?

Alles is relatief, maar goed nieuws kan je 't moeilijk noemen : de last aan mijn linkerknie blijft, en wordt nu zelfs erger bij 't fietsen. Het lopen had ik al aan de kant gelaten, het lijkt er nu op dat ik nu ook bij het fietsen letterlijk en figuurlijk een tandje lichter zal mogen schakelen.

Geen erg, al had ik graag de nochtans goede vorm getest in enkel duatlons zoals vandaag in Waardamme, de duatlon van Wetteren op 13/9 enzovoort...

Ik blijf hopen dat ik er snel van af geraak zodat de loopschoenen niet te lang in de kast hoeven ! Verdere plannen blijven dus in de kast.

Tijdrit Oostende

Net zoals vorig jaar heb ik dan toch maar meegedaan aan de tijdrit langs het kanaal, wat is er makkelijker dan een start op 200 meter van je deur ?

Na mijn gedwongen opgave in Geel was ik sneller gerecupereerd dan anders. De loopschoenen heb ik zoals gepland in de kast laten staan, van de extra verlofdag op 15 augustus heb ik geprofiteerd om nog eens naar de Vlaamse Ardennen te trekken met Jurgen.

Het is me tegenwoordig toch wel iets met lekke banden, want eerder op de week was ik na 1km lek gereden, en ik was nog maar vertrokken voor mijn opwarming voor de tijdrit en het was alweer prijs !

Dan maar snel een trainingswiel genomen en gelukkig nog net genoeg tijd om wat op te warmen.

Over de tijdrit zelf kan ik uiteraard kort zijn : snel starten en hopen dat je niet stilvalt. Resultaat was een 7e plaats met een gemiddelde van 42,2 km/u en daar kan ik alleen maar tevreden mee zijn want het parcours was wat veranderd met nu 5 (!) keerpunten van 180°.

Vandaag trek ik opnieuw de loopschoenen aan, ik plan om voorzichtig te starten en geleidelijk weer op te bouwen in de hoop dat de knie niet teveel tegenpruttelt.

Volgend weekend trekken we met de familie richting Ardennen, duimen jullie mee voor een mooi zomerweertje ?

Punaise zorgt voor anticlimax...

Na een kleine 50km op de fiets deed een punaise mijn voorwiel en wedstrijd de das om, helaas pindakaas...

En zeggen dat ik goed bezig was : een heel mooi tempo gelopen in de eerste 18,2 km (1u02'31"), gewisseld als 19de, en alhoewel het af en toe wel op de tanden bijten was om de sterke fietsers rondom mij bij te houden (Bystrup, Duchene, Retzlaff) voelde ik mij op dat fatale moment nog vrij fris.

Ondanks de ontgoocheling om op zo'n stomme manier te moeten stoppen houd ik dus wel een goed gevoel aan de wedstrijd over : ik liep en reed bij kerels die ik nog nooit had kunnen bijhouden. In vergelijking met de ITU wedstrijd in Torhout was vooral mijn fietsen gevoelig beter (gemiddeld 40,2 km/u toen ik lek reed) en in het lopen profiteerde ik duidelijk van mijn duurvermogen want de kloof op de subtoppers (vb Coddens, Nieuwkerk) bleef onder de minuut.

Soit, nu wat looprust om de knie eens deftig te laten genezen en we zien wel wat er nog volgt, ik heb momenteel niets op de kalender staan...

Aanschouw dit vehikel...

Nog enkele dagen en 't is zover !

Mijn opbouw naar Geel is dit jaar geheel anders dan vorig jaar, toen heb ik er eigenlijk een potje van gemaakt : op vakantie in juli geen meter gelopen en daarna nog veel te lang en te intensief doorgetraind in de betrachting de vermeende (?) achterstand nog in te halen met als resultaat dat ik niet uitgerust aan de start stond.

Dit jaar heel veel "trage" kilometers op reis (fietsen én lopen), dan een zeer stevige week met de ING Run als afsluiter (16 uur getraind !), vorige week dan al wat kilometers afgebouwd (10u getraind) en deze week is het al helemaal rustig. De linkerknie dankt mij want zelfs met slechts om de 3 dagen te lopen blijft de last om de hoek loeren, dat wordt sowieso een rustpauze na Geel.

Voor de fietsproef beschik ik sinds kort over een nieuw wapen, een Specialized Transition, met dank aan Joeri Vansteelant voor de inspiratie (gezien in Torhout en 'k was verkocht). Voor het WK mag ik van materiaalfreak Pieter De Neve (http://www.pieterdeneve.com/) diens supersonische Zippwielen gebruiken. Aanschouw derhalve het vehikel, aan de fiets zal het niet liggen zeker ?

Dan toch als elite naar het WK

Omdat wereldtopper Rob Woestenborghs forfait geeft voor het komende WK wegens een blessure, ben ik alsnog opgeroepen om te starten bij de elite !

Ik besef natuurlijk dat ik niet echt een waardige vervanger ben voor Rob, die ik ook langs deze weg een goed herstel toewens, maar beschouw het als een eer om na zovele jaren duatlon toch eens een selectie als elite op zak te kunnen steken, al was het dit jaar wel iets makkelijker door 10 startplaatsen en enkele forfaits.

Nu, de wedstrijd blijft dezelfde, het zal een zware brok zijn ! Mijn ambities liggen uiteraard niet hoog in zo'n internationaal deelnemersveld, als ik het gevoel heb op mijn waarde te hebben gestreden zal ik tevreden zijn...

Vakantie en trainen...

Tijd om nog eens een berichtje te plaatsen zeker ?

Een mooie vakantie in Bretagne achter de rug, en elke dag wel iets van sport (lopen of fietsen) gedaan, doorgaans aan lage intensiteit.

De voorbije week was het dan tijd om én omvang én intensiteit te verhogen in functie van WK Geel. Een 5tal keer met Koen Maris getraind, één keer met Benny Coopmans erbij, het was plezant (en vermoeiend).

Alleen jammer dat de kniepijn die me ook bijna van het BK Kortrijk weerhield, toch weer de kop opstak. Nochtans had ik met weektotalen van 28 en 49 km (op reis) niet overdreven. De 15km van Wenduine liet ik dus aan me voorbijgaan, om wat extra dagen looprust in te bouwen.

Gelukkig was de pijn gisteren (zondag) zo goed als weg zodat ik startte in de ING Run in Oostende, weliswaar met zware benen, want veel gefietst de dagen ervoor.

Opnieuw (zeer) warm weer (zoals in 2005 en 2006 toen ik ook meeliep), ik zat direct in een goed tempo dat ook goed aanvoelde (6'29" na 2km) maar 25 à 30 man liep stilaan weg. Pas na 3km begon ik terug terrein goed te maken en op het zeer hete stuk vanaf het Casino tot het keerpunt in Mariakerke haalde ik redelijk wat anderen in, Koen als laatste.

Op de zeedijk hoorde ik Koen op korte afstand gelijke tred houden en omdat ik niet tot het uiterste wou gaan kwam hij terug zodat we samen nog een andere atleet opraapten. Zo eindigde ik in Koens zog, hij 18e, ik 19e. Nico Huyberechts eindigde kort achter ons.

Zo, behalve de kniepijn (in feite overbelasting van een pees onder de knieschijf, dankzij de marathon van Torhout wellicht) die mij ervan weerhoudt wat loopvolume te trainen, draait het lekker. Wordt vervolgd in Geel...