Ups en downs (bis)

Ja, 'k ben hier nog eens met een berichtje...

De opbouw van de looptrainingen ging in feite redelijk, na een tijdje toch bvb een duurtraining van 11 km gedaan zonder last, maar dan ben ik zomaar gestopt. Eerder door tijdsgebrek en meer zin om te fietsen. Eigenlijk kan je gerust zeggen dat ik voor 't moment zelfs geen goesting heb om te lopen !

Fysiek dan weer de tegenslag gehad van zowat een maand aan een stuk met een zware hoest te hebben gezeten (pas nu lijkt 't bijna verleden tijd), om nu sedert drie dagen antibiotica te nemen (ook sinusitis...).

Sedert mijn vorige bericht heb ik dus vooral gefietst, met een stijgende conditie. Voor de zoveelste keer ook de Ronde van Vlaanderen gereden maar die viel me wel tegen want ik had er echt geen goede benen. Die komen binnenkort wel terug nadat alle bacteriën definitief verslagen zijn :-)

't Is nu wat schipperen tussen fietsen of toch maar roeien, ik probeer er toch wat regelmaat in te krijgen. Vorig weekend voor 't eerst in de 8 met stuurman geroeid, efkes wennen maar wel plezant om "in groep" te roeien. Ik had redelijk snel (na een maand of 2) een redelijke techniek onder de knie, maar het is intussen duidelijk dat het veel training zal vergen om echt goed te roeien en ook vooruit te gaan zoals het hoort...

Ik ga in elk geval op de ingeslagen weg verder, met andere woorden : geen loopwedstrijden of duatlons dit jaar. Het is immers duidelijk dat intensief of lang lopen er voor het moment niet inzit.

In feite is het wel een opmerkelijke vaststelling dat ik daar geen probleem mee heb. In het begin keek ik sterk uit naar volledig herstel om meteen weer te kunnen lopen, opbouwen, wedstrijden plannen... maar na verloop van tijd wanneer blijkt dat het allemaal niet de gewenste vaart loopt, neemt de ambitie en de goesting vanzelf af, natuurlijk ook omdat ik mij met fietsen en roeien ook wel amuseer.

Anderzijds heb ik ook zoiets van "Wat moet ik eigenlijk nog bewijzen op mijn leeftijd?" Niet dat ik mij oud of versleten voel, verre van, maar het hoeft allemaal niet zo nodig meer op topniveau te gaan. Het (sport)plezier staat voorop, en zo wens ik het iedereen toe, ook degenen die wedstrijden doen uiteraard !

Ups en downs

2009 heeft totnogtoe niet veel goeds opgeleverd op sportief gebied. 2 tuimelpertes met de MTB begin januari waren een mooie aanzet, en een smerige griep, eind januari, was de zure kriek op de taart.

Toppunt was dan nog dat ik ziek werd tijdens een weekje Costa Blanca, waar ik van plan was om veel zonnige fietskilometers aan elkaar te rijgen. Niet dus...

Het duurde wel even eer ik volledig uitgeziekt was, al bij al bijna 14 dagen, en tegen dan was de motivatie om te trainen zowat verdwenen.

De loopblessure wil maar van geen wijken weten ondanks rust. Vandaar dat er in samenspraak met de kinesist is beslist om toch maar te hervatten en op die manier misschien de lichte pijn (want meer is het niet) te verdrijven. Ik heb intussen 4x 5km gelopen aan een zeer matig tempo (waar is die conditie heen ??) en de last achteraf lijkt toch een beetje af te nemen, dus er is hoop...maar geen illusies. Wekelijks een kilometertje erbij, zo kalm moet ik opbouwen.

De ambities voor 2009 zijn dus beperkt : eigenlijk vormt het roeien de enige uitdaging maar ik denk wel dat ik de techniek binnen een paar maanden wel helemaal onder de knie zal hebben. De voorbije 2 maanden heb ik maar 2x geroeid (wegens valpartijen, vriesweer, ziekte...) maar met de lente in zicht (laat ons hopen!) zijn er goede vooruitzichten...

Wensen voor 2009

Vooreerst aan elke bezoeker van deze blog een schitterend 2009 gewenst !

Mezelf wens ik een lijf dat niet tegenspartelt, want ik zou toch graag OOIT nog eens pijnvrij willen lopen. Al moet ik toegeven dat ik de laatste tijd niet echt doortastend op zoek ben gegaan naar een reddende behandeling. Dan toch maar een cortisonespuit, of misschien eens acupunctuur ?

Veel lijn zit er niet in de trainingen, al heb ik rond de feestdagen iets meer kunnen MTB'en. Roeien is al geleden van 21.12 en ik ben er toen in geslaagd uit mijn boot te tuimelen (iets te enthousiast geweest), zodat ik toch ook kan zeggen dat ik gezwommen heb deze winter ;-)

2009 wordt in elk geval een jaar met (minstens) 2 sporten (roeien en fietsen), maar staat dus niet gelijk aan duatlon. Eens ik van die verdomde blessure van af ben zal ik wellicht opnieuw lopen en dan volgt er wel een duatlondeelname. We zien wel, het komt zoals het komt, gene stress...

Efkes updaten...

Tja, het is hier eigenlijk best stil hé ! Hoe het ermee zit ? Wel, na drie inspuitingen met traumeel en de nodige looprust, was ik rond 5 november opnieuw beginnen lopen. Rustig opbouwen, eerst 5km (een drietal keren), dan 8 km en tenslotte vorige week maandag 10 km.

Aanvankelijk had ik nog wat pijn achteraf, maar bij de 8km ging het tijdens en na het lopen prima. Vorige woensdag dan maar eens naar 't bosje bij de trainingsmakkers van den Hermes, tempo's van 3, 4 en 5' gelopen : conditie viel me eigenlijk nog mee (3'25"/km gelopen), maar na die 5' was de pijn in de liesstreek niet meer te harden, ik moest zelfs af en toe een stukje wandelen op weg naar huis :-(

Ik sta dus letterlijk nog geen stap verder qua herstel, maar ik jaag er mij (voorlopig) niet in op, verder zoeken naar de juiste behandeling dan maar...

Heeeeel occasioneel nog eens gefietst (MTB) en dat ging telkens best goed, heel plezant ook.

Niet te vergeten, het roeien gaat ook steeds beter en vorige zondag had ik voor 't eerst het gevoel van toch min of meer wat snelheid te maken, al zit ik nog niet verder dan "start to row" niveau. Niettemin is het wel dankzij het roeien dat de conditie op een behoorlijk niveau is gebleven.

Eens iets anders : roeien !

Intussen heb ik een diagnose voor de pijn, links aan het bekken : ontsteking aan het onderste bot, daar waar nogal wat spieren aanhechten. Elke looppoging, hoe kort ook (zelfs 200 meter) wordt afgestraft met 2 dagen (lichte) pijn. Ik zal nu een aantal inspuitingen krijgen met traumeel, iets homeopathisch, en ik hoop dat het daarmee opgelost zal zijn, want looprust is dus duidelijk niet voldoende gebleken.

Sport staat nu op een aanzienlijk lager pitje maar het deert mij eigenlijk niet. Het is in feite wel plezant om eens iets anders te doen dan steeds maar te focussen op trainen, werken en rusten. Zo komt er tijd voor andere dingen in de plaats.

Stil zitten kan ik echter niet, en omdat het mij al een tijdje fascineerde ben ik eerder deze maand beginnen roeien. De roeiclub is immers aan mijn deur, de aantrekkingskracht was er dus. Na 4 roeibeurten moet ik zeggen dat het mij zeer bevalt ! Het zal nog een hele tijd duren eer ik de juiste techniek onder de knie heb, maar het is eens iets anders, en daarenboven een complete sport waarbij mijn blessure ook geen hinder geeft.

Denk nu niet dat ik mij op competitie ga storten, dat is niet echt de bedoeling, het roeien onder de knie krijgen is momenteel al een uitdaging op zich.

Een rustige herfst

Niet veel verandering in de goede zin : de knie lijkt wel aan de beterhand maar jammer genoeg heb ik sedert een aantal weken opnieuw last in mijn bekken, zowat rond de lies, net zoals na de skivakantie. Een verkeerde beweging, half augustus, heeft dit vermoedelijk teweeggebracht.

10 dagen geleden had ik nog eens geprobeerd te lopen en de knie wilde best mee, maar er was een voortdurende lichte pijn in de lies.

Rusten (ik fiets nog op woensdag en in 't weekend) lijkt niet echt te helpen, of anders moet er maar wat meer tijd overgaan zeker ?

Soit, het fietsen gaat best en ik heb me al 2x geamuseerd op een MTB-tocht, maar ik mis het lopen toch, zeker nu bij dit ideale loopweer...

Geen nieuws, goed nieuws ?

Alles is relatief, maar goed nieuws kan je 't moeilijk noemen : de last aan mijn linkerknie blijft, en wordt nu zelfs erger bij 't fietsen. Het lopen had ik al aan de kant gelaten, het lijkt er nu op dat ik nu ook bij het fietsen letterlijk en figuurlijk een tandje lichter zal mogen schakelen.

Geen erg, al had ik graag de nochtans goede vorm getest in enkel duatlons zoals vandaag in Waardamme, de duatlon van Wetteren op 13/9 enzovoort...

Ik blijf hopen dat ik er snel van af geraak zodat de loopschoenen niet te lang in de kast hoeven ! Verdere plannen blijven dus in de kast.